mildred-audiology-1-1024x683

Akustik refleks ölçümü, stapedius kasının kasılması ile sağlanan bir ölçüm şeklidir. Stapes kasının innervasyonu, fasiyal sinirin stapedial dalı tarafından sağlanmaktadır. Akustik refleks, işitme eşiğinin 70-90 desibel (dB) üzerindeki şiddetlerdeki akustik uyarana cevaben oluşur. Yeterli şiddette ses uyaranı kulağa geldiğinde stapes kası kasılarak cevap verir. Akustik refleksin oluşabilmesi için afferent ve efferent refleks arkının normal çalışması gereklidir. Akustik refleksin etkinliğini azaltacak ve işlev görmesini engelleyecek birçok faktör mevcuttur. Bu faktörler orta kulak kemikçikleri arasında bulunan kıkırdak yapıdaki eklemlerin incelmesi ve kireçlenmesidir. Bu durum yaşla birlikte kemikçiklerde zayıflamalara neden olmaktadır. Ayrıca kulakta atrofi ile birlikte fibroz doku ligamentlerinde ve orta kulak kas liflerinde dejenerasyon görülmektedir. 

İşitme sinirini tutan ve etkileyen tümör kaynaklı patolojilere tanı koyabilmek için refleks erime testi geliştirilmiştir. Bu test genellikle 500 ya da 1000 Hertz (Hz) kontralateral akustik refleks eşiğinin 10 dB üzerinde 10 saniye süre ile ses verilerek yapılmaktadır. Refleks erime testi %86-98 arasında bir oranda hassasiyete sahiptir. Normal ya da koklear patolojilerde refleks erime negatif iken, retrokoklear patolojilerde pozitif olarak gözlenmektedir. Bu çalışmanın amacı; yaşla birlikte ortaya çıkan orta kulaktaki değişimlere bağlı olarak saf ses ve gürültü uyaranları kullanarak ipsi ve kontralateral akustik refleksleri, refleks erime testlerini geriatrik grupta değerlendirmektir.

Turgut Özal Üniversitesi’nde yapılan çalışmada; geriatrik grupta ipsi ve kontralateral akustik refleks eşikleri ve refleks erime testlerini değerlendirerek ortalama akustik refleks eşiklerini belirlemek amaçlandı.
Çalışmaya 65-84 yaş arasında (74.3±5.4) 25 yaşlı birey ile 18-45 yaş arasında (30.4±4.2) 25 yetişkin birey katıldı. Kulak burun boğaz muayenesi sonrası, 500, 1000, 2000 ve 4000 Hertz’de (Hz) ipsilateral ve kontrlateral akustik refleks eşikleri saptandı ve kontralateral 500 Hz’de refleks erime testi gerçekleştirildi. İpsilateral olarak yüksek frekans, alçak frekans ve geniş bandlı gürültü ile akustik refleks eşiklerine bakıldı ve ipsilateral 500, 1000, 2000 ve 4000 Hz akustik reflekslerle karşılaştırıldı.

İpsi ve kontralateral akustik refleks ölçümlerinde 500, 1000, 2000 ve 4000 Hz’ de gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamadı (p>0.05). Tüm katılımcılarda refleks erime negatif olarak elde edildi ve refleks erime eşik karşılaştırmasında gruplar arasında anlamlı bir fark bulunamadı (p>0.05). 2000 ve 4000 Hz’de beraber ipsilateral akustik refleks elde edilemeyen dokuz yaşlının beşinde yüksek frekans bandlı gürültü ile aksutik refleks elde edilirken, 500 ve 1000 Hz’de beraber akustik refleks elde edilemeyen altı yaşlının sadece birinde alçak frekans bandlı gürültü ile akustik refleks elde edildi.

Geriatrik grupta yaşa bağlı kulakta bazı değişimler olsa da orta kulak ve stapes kasının normal çalıştığı sonucuna varıldı. Refleks erime testinde ise kontralateral 500 Hz ile güvenilir sonuçlar elde edilebildi. Alçak ve yüksek frekans bandlı gürültü ile akustik refleks ölçümleri de orta kulak fonksiyonlarını değerlendirmede kullanılabilir.

Bu çalışma, 8. Koklear İmplantasyon Otoloji-Nörootoloji Odyoloji Kongresinde sunulmuştur.

Kaynak:  Ünsal et al. Acoustic Reflexes in Geriatric Group. Turkish Archives of Otorhinolaryngology, 2016.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir